Όσιος Μάξιμος ο Καυσοκαλυβίτης

Ο Όσιος Μάξιμος, που κατά κόσμον ονομαζόταν Μανουήλ, γεννήθηκε στη Λάμψακο από ευσεβείς γονείς, οι οποίοι τον ανέθρεψαν με χριστιανική αγωγή και πνευματική καθοδήγηση. Σε νεαρή ηλικία εκάρη μοναχός σε μονή του όρους Γάνου. Ακολούθησαν σύντομες παραμονές του στην Κωνσταντινούπολη και τη Θεσσαλονίκη, πριν εγκατασταθεί τελικά στη Μεγίστη Λαύρα του Αγίου Όρους. Ζώντας σε συνεχή μετακίνηση και επιδιώκοντας την απόλυτη ακτημοσύνη, συνήθιζε να καίει την καλύβα όπου διέμενε, γεγονός που του χάρισε την προσωνυμία «Καυσοκαλύβης». Εκοιμήθη ειρηνικά το 1365 μ.Χ., σε ηλικία 95 ετών.

 

«Ο Άγιος Γερμανός της Αλάσκας, ιεραπόστολος και θαυματουργός»

Ο Άγιος Γερμανός της Αλάσκας υπήρξε ένας από τους πρώτους ορθόδοξους ιεραποστόλους στη Βόρεια Αμερική. Γεννήθηκε στη Ρωσία και έγινε μοναχός στη Μονή Βαλαάμ. Το 1794, μαζί με άλλους επτά μοναχούς, ταξίδεψε περισσότερα από 7.000 μίλια για να φτάσει στην Αλάσκα, με σκοπό τον ευαγγελισμό των ιθαγενών λαών. Έζησε σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, μέσα στη φτώχεια, την απομόνωση και τους κινδύνους της φύσης. Παρότι δεν έμαθε τη γλώσσα των Αλεούτιων, τους κέρδισε με την αγάπη, την ταπείνωση και τη φροντίδα του. Υπερασπίστηκε τους ιθαγενείς απέναντι στις αυθαιρεσίες της Ρωσοαμερικανικής Εταιρείας. Αποσύρθηκε ως ερημίτης στη νήσο Σπρους, όπου έζησε απλά και προσευχητικά για δεκαετίες. Εκεί έγινε πνευματικός πατέρας και στήριγμα για τον λαό. Κοιμήθηκε το 1836 σε ηλικία 81 ετών. Ανακηρύχθηκε άγιος το 1970 και θεωρείται ο θεμελιωτής της ορθόδοξης παρουσίας στην Αμερική. Η ζωή του αποτελεί πρότυπο αγιότητας, ιεραποστολικής μαρτυρίας και σεβασμού στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

 

The Day I Understood My Cross of Life

«Ο Σταυρός της Ζωής μου»

Αυτή η διαχρονική ιστορία ακολουθεί έναν εργατικό χωρικό, ο οποίος, νιώθοντας πως η ζωή τον αδικεί, λαμβάνει ένα θαυμαστό όραμα. Σε μια μυστηριώδη σπηλιά γεμάτη σταυρούς κάθε μεγέθους, βάρους και υλικού – από χρυσό, ασήμι, πέτρα και ξύλο – ένας άγγελος τον προκαλεί να βρει εκείνον τον σταυρό που μπορεί πραγματικά να σηκώσει. Ζωντανεμένη με ένα γοητευτικό, εικονογραφημένο ύφος που θυμίζει παραμύθι, η ιστορία αυτή αποτελεί μια ήρεμη υπενθύμιση να αποδεχόμαστε την πορεία της ζωής μας και να βρίσκουμε ειρήνη στο δικό μας, μοναδικό βάρος.

 

«Η ανταμοιβή των μικρών κόπων | Από το Γεροντικό | Ορθόδοξη χριστιανική διήγηση»

Τοποθετημένη στις αρχαίες σπηλιές της Θηβαΐδας, αυτή η εμπνευσμένη αφήγηση διηγείται την ιστορία ενός γέροντα μοναχού και του αφοσιωμένου μαθητή του. Παρακολουθούμε την εκπληκτική πνευματική δύναμη της υπακοής και της επιμονής, καθώς ο μαθητής, με ταπείνωση, υπομένει μια ολόκληρη νύχτα, παλεύοντας με τον πειρασμό του ύπνου, περιμένοντας την ευλογία του γέροντά του. Η συγκινητική αυτή ιστορία αποκαλύπτει πως ακόμη και οι πιο μικρές πράξεις πνευματικής άσκησης και αφοσίωσης γίνονται βαθιά αντιληπτές και πλουσιοπάροχα ανταμείβονται από τον Θεό.

 

Παπά-Τύχων ο Πνευματικός του Αγίου Παϊσίου

Αν Πονάς Σήμερα, Μη Φοβάσαι – Ο Άγιος Παΐσιος Εξηγεί Γιατί

Ο πόνος δεν είναι τιμωρία, είναι πρόσκληση του Θεού. Μέσα από κάθε δοκιμασία, ο Χριστός εργάζεται σιωπηλά τη σωτηρία της ψυχής μας. Σε αυτό το βίντεο, μέσα από αληθινά λόγια του Αγίου Παϊσίου, ανακαλύπτουμε πώς ο πόνος, όταν ενωθεί με την πίστη, μεταμορφώνεται σε φως και ειρήνη. Μάθε γιατί τίποτα στη ζωή δεν είναι τυχαίο, γιατί ο πόνος δεν σε καταστρέφει, αλλά σε ανασταίνει. 

 Περιεχόμενο Βίντεο: 

 • Η πνευματική σημασία του πόνου κατά τον Άγιο Παΐσιο 

 • Γιατί ο Θεός επιτρέπει τις δοκιμασίες 

 • Η σιωπή του Θεού και η παιδαγωγία της ψυχής 

 • Η δύναμη της ευχαριστίας μέσα στη θλίψη 

 • Πώς ο πόνος γίνεται προσευχή και αγιασμός

Δ.Ε.Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΠΛΟΥΡΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ

Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

Το εισαγωγικό βίντεο είναι δημιουργία του συναδέλφου Γιάννη Μπαλτού.

 

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

Εναλλακτικά ανοίξτε την παρουσίαση από τον σύνδεσμο που ακολουθεί:

 https://www.canva.com/design/DAG-TpSGWCg/UvXnJ4_kbRAzpDyUNHvbfA/view?utm_content=DAG-TpSGWCg&utm_campaign=designshare&utm_medium=link2&utm_source=uniquelinks&utlId=h9122f67e9b

Για μεγέθυνση / πλήρη οθόνη, πατήστε το εικονίδιο ⛶ επάνω δεξιά στην παρουσίαση.

Εναλλακτικα:

⛶ Άνοιγμα παρουσίασης σε πλήρη οθόνη

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ

Ιεραποστολή και προσηλυτισμός 

«Για τον ισχυρισμό ότι η ιεραποστολή βιάζει τις συνειδήσεις, πρέπει να παρατηρηθεί ότι ο βιασμός αυτός δεν μπορεί να ισχύει όταν υπάρχει ελευθερία. Και στο χριστιανικό κήρυγμα υπάρχει ελευθερία, γιατί ρητά και πάγια απαιτείται η οικειοθελής πρόσληψή του από μέρους των ακροατών, άσχετα αν σε ορισμένες περιπτώσεις ένας κακώς εννοούμενος ζήλος οδήγησε τους κήρυκες να μη συμμορφώνονται με την πάγια ιεραποστολική τακτική της διάδοσης της χριστιανικής πίστης με πνεύμα ελευθερίας. Οι δόκιμοι ιεραπόστολοι κάθε εποχής συμμορφώθηκαν απόλυτα και στο σημείο αυτό με το πνεύμα της πίστης που κήρυτταν. Χαρακτηριστικά είναι τα λεγόμενα για την τακτική ενός από τους τελευταίους μεγάλους ιεραποστόλους, του Ρώσου φωτιστή της Ιαπωνίας, αγ. Νικολάου Κασάτκιν: « Ο τρόπος που ευαγγελιζόταν ήταν το κήρυγμα στην οικογένεια. Απέφευγε τις θορυβώδεις εκδηλώσεις και τις διαλέξεις. Το κήρυγμα ήταν θετικό (όχι απολογητικό): ‘Είμαι Χριστιανός, πίστεψε αν θέλεις’, δίχως πολεμική, χωρίς καμιά κριτική των άλλων ομολογιών, χωρίς ακόμη επίθεση εναντίον του Βουδισμού και του Σιντοϊσμού. Ο Χριστιανισμός από μόνος του, πλήρης από αλήθεια, δεν κερδίζει τις ψυχές παρά μόνο με την ειρήνη». Ηλία Βουλγαράκη, Ιεραποστολή: Δρόμοι και δομές, σσ.20-21.

Η συνάντηση με τον διαφορετικό «άλλο» 

 Η ιστορία του βίντεο κινουμένων σχεδίων διαδραματίζεται σε ένα απομακρυσμένο ελληνικό νησί, στο οποίο ζει ο Γιώργος με την οικογένειά του. Στο νησί υπάρχει ένας μεγάλος προσφυγικός καταυλισμός, η ύπαρξη του οποίου δημιουργεί ποικίλες αντιδράσεις στους κατοίκους. Ο Γιώργος, ωστόσο, έχει δημιουργήσει φιλικές σχέσεις με παιδιά του καταυλισμού. Κάποια μέρα, ο παππούς του Γιώργου αρρωσταίνει σοβαρά και χρειάζεται επειγόντως αίμα. Ποιο ρόλο θα παίξουν στην ιστορία μας οι αλλόθρησκοι πρόσφυγες που ο παππούς και ο πατέρας του Γιώργου τούς αισθάνονται σαν εθνική, θρησκευτική και κοινωνική απειλή;

Για πλήρη οθόνη, κάνε κλικ στο εικονίδιο πλήρους οθόνης στο βίντεο.

ΤΟ ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

https://www.canva.com/design/DAG-T7IDOpU/FIJB2o_o5FUR6DFPpsqugQ/view?utm_content=DAG-T7IDOpU&utm_campaign=designshare&utm_medium=link2&utm_source=uniquelinks&utlId=hdfaef0d49a

 

📄 Φύλλο Εργασίας
«Πακέτο Εξερεύνησης – Μια σχολική τσάντα, πολλές ταυτότητες»

Για πλήρη οθόνη, πατήστε το εικονίδιο ⛶ μέσα στο PDF.

⬇ Κατέβασμα Φύλλου Εργασίας (PDF)

Δίχως τον άλλον, δεν φτάνεις στο παράδεισο….. π. Χαράλαμπου Λίβυου Παπαδόπουλου

Η αλήθεια είναι ότι θα ήταν ιδιαιτέρως βολικό για όλους μας, εάν ο Θεός έβαζε ως κριτήριο της σωτηρίας μας, την νηστεία, την προσευχή, τον πνευματικό κανόνα, τις ακολουθίες που μετείχαμε ή τις ομιλίες που ακούσαμε, τα θρησκευτικά βιβλία που διαβάσαμε ή τα μοναστήρια και τους Γεροντάδες που επισκεφτήκαμε. Άλλωστε όλα τα παραπάνω μπορούν παραμορφωμένα από το αρχικό τους νόημα, να αποτελέσουν πράξεις αλαζονείας και έπαρσης που ισχυροποιούν το "εγώ" με πνευματικά επιτεύγματα και κατορθώματα. Δηλαδή γυαλίζουν την βιτρίνα της αυταρέσκειας και αυτοικανοποίησης. 

 Ο Χριστός όμως στο Ευαγγέλιο της Κρίσεως κάθε άλλο πάρα αυτά ζητάει. Εκείνο που γίνεται κριτήριο της εισόδου μας στην Βασιλεία του Θεού, είναι η αγάπη. Και όχι μια αφηρημένη αγάπη, αλλά η αγάπη στον αδύναμο, ευάλωτο και ξένο της ιστορίας. Σε όλους εκείνους που οι περιστάσεις της ζωής τους έφεραν στην θέση του ανυπεράσπιστου. Ασθενείς, φυλακισμένοι, ξενιτεμένοι και φτωχοί, καταπιεσμένοι, περιθωριακοί και αδικημένοι, πρόσωπα θρυμματισμένα και τραγικά, διψασμένα για αγάπη, δικαιοσύνη και ελευθερία. Όλοι οι κολασμένοι της γης και της ιστορίας, σαρκωμένοι πάνω στο πρόσωπο του Χριστού ζητούν την αγάπη, αποδοχή και αλληλεγγύη μας. Ο Χριστός ταυτίζεται με όλους τους σταυρωμένους της ιστορίας (Κατά Ματθαίον ΚΕ' 31-46) και ζητάει από εμάς να γίνουμε η «ανάσταση» τους. 

Ο Χριστιανός δε μπορεί να αδιαφορεί στο άδικο, ούτε να γυρίζει το βλέμμα του απέναντι στην οποιοιδήποτε μορφής βίας. Καλείται από το Θεό να φανερώσει την Βασιλεία των εσχάτων μέσα στην ιστορία. Ακόμη κι εάν η γη αυτή ανθρωπίνως δε μπορεί να γίνει παράδεισος, έχουμε υποχρέωση ως χριστιανοί να μην την αφήσουμε να γίνει κόλαση. Η εσχατολογική δόξα του Θεού, η Βασιλεία της αγάπης, ενότητας και δικαιοσύνης, πρέπει να σαρκώνεται στην καθημερινότητα των σχέσεων μας, ως αποδοχή, ανεκτικότητα, κατανόηση και συμπερίληψη. Ως αλληλεγγύη και αγωνιστικότητα απέναντι στο κακό και το άδικο αυτού του κόσμου. 

Δεν μπορώ να μιλάω για τον Θεό εάν δεν μετέχω στην ζωή του άλλου. Εάν δε μοιράζομαι και μερίζομαι τα βάσανα και τους καημούς του, κατά το πρότυπο της κένωσης του Χριστού, που αφήνει τον ουρανό για να λυτρώσει την τραγωδία της γης. Ο Χριστός κατά τις προτροπές των μαθητών του θα μπορούσε να μην εισέλθει στα Ιεροσόλυμα και να διαφύγει της συλλήψεως και του Σταυρού. Δεν το κάνει όμως. Διότι είναι Εκείνος που μας αποκαλύπτει ότι δεν υπάρχει αληθινή αγάπη δίχως θυσία. Ότι δεν υπάρχει καμία ανάσταση δίχως σταυρό. Κανείς δεν μπορεί να αγαπήσει πραγματικά πάρα μονάχα ως σταυρωμένος. Όλοι οι αναστημένοι υπήρξαν σταυρωμένοι για μια αγάπη. 

 Η αγάπη όμως προς τον αδελφό, τον ξένο και διαφορετικό, δεν είναι μια απλή υπόθεση. Χρειάζεται άσκηση και προσευχή. Επιλέγω να αγαπήσω και ασκούμε καθημερινά στην διακονία του αδελφού, παλεύω με τα πάθη και τις αδυναμίες μου προσπαθώντας να μεταμορφώσω το σκοτάδι σε φως. Διότι τίποτε το ανθρώπινο δε μπορεί να ελευθερωθεί από την φιλαυτία και τον εγωισμό, εάν δεν το αγγίξει ο Θεός.