H ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Η Απαγορευμένη Εκπαίδευση (La Educación Prohibida) - 2012 - Ντοκιμαντέρ - Εκπαιδευτική Ψυχολογία, Φιλοσοφία της Εκπαίδευσης, Σύγχρονη Σχολική Εκπαίδευση.

Η «Απαγορευμένη Εκπαίδευση» είναι μια ταινία-ντοκιμαντέρ που αμφισβητεί τη λογική του σύγχρονου σχολείου –αλλά και την ίδια μας την αντίληψη για την εκπαίδευση– αναδεικνύοντας διαφορετικά και αντισυμβατικά εκπαιδευτικά πειράματα που υποδηλώνουν την ανάγκη για ένα νέο εκπαιδευτικό παράδειγμα.

Πρόκειται για ένα μαθησιακό εγχείρημα που δημιουργήθηκε από μια ομάδα νέων ανθρώπων, οι οποίοι πήραν συνεντεύξεις από περισσότερους από 90 δασκάλους εναλλακτικής εκπαίδευσης σε 8 χώρες. Η ταινία χρηματοδοτήθηκε συλλογικά από εκατοντάδες συμπαραγωγούς και διατίθεται με άδεια Creative Commons, η οποία ενθαρρύνει την αντιγραφή και την αναπαραγωγή της.

Η «Απαγορευμένη Εκπαίδευση» στοχεύει να εμπνεύσει έναν ουσιαστικό κοινωνικό διάλογο σχετικά με τη θεμελιώδη δομή του σχολείου, προωθώντας την ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης εκπαίδευσης που επικεντρώνεται στην αγάπη, τον σεβασμό, την ελευθερία και τη μάθηση.

RSA ANIMATE: Ο Μετασχηματισμός των Κυρίαρχων Εκπαιδευτικών Παραδειγμάτων

 Αλλάζοντας το Παράδειγμα στην Εκπαίδευση: Η Κριτική του Sir Ken Robinson

Στο "Changing Education Paradigms", ο Sir Ken Robinson υποστηρίζει ότι το τρέχον σύστημα δημόσιας εκπαίδευσης είναι αναχρονιστικό, καθώς σχεδιάστηκε για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της Βιομηχανικής Επανάστασης. Παρά τις συνεχείς προσπάθειες μεταρρύθμισης παγκοσμίως, το πρόβλημα παραμένει: προσπαθούμε να προετοιμάσουμε τα παιδιά για το μέλλον χρησιμοποιώντας μεθόδους του παρελθόντος, με αποτέλεσμα να αποξενώνουμε εκατομμύρια μαθητές που δεν βρίσκουν πλέον νόημα στο σχολικό περιβάλλον .

Ένα από τα πιο ισχυρά σημεία της ομιλίας του είναι η κριτική στο "εργοστασιακό μοντέλο" της εκπαίδευσης. Τα σχολεία εξακολουθούν να λειτουργούν με κουδούνια, χωριστά κτίρια και ομαδοποίηση των μαθητών ανά ηλικία – σαν να είναι το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό τους η "ημερομηνία κατασκευής" τους. Αυτή η προσέγγιση προωθεί τη συμμόρφωση και την τυποποίηση , τη στιγμή που ο κόσμος μας απαιτεί το ακριβώς αντίθετο: τη δημιουργικότητα και την καινοτομία.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην έννοια της αποκλίνουσας σκέψης , η οποία είναι η ικανότητα να βλέπει κανείς πολλές πιθανές απαντήσεις σε ένα ερώτημα . Ο Robinson αναφέρει μια εντυπωσιακή διαχρονική μελέτη: ενώ το 98% των παιδιών νηπιαγωγείου βαθμολογούνται ως "ιδιοφυΐες" στην αποκλίνουσα σκέψη, το ποσοστό αυτό πέφτει δραματικά όσο τα παιδιά προχωρούν στο σχολικό σύστημα. Αυτό συμβαίνει γιατί το σχολείο τα διδάσκει ότι υπάρχει μόνο μία σωστή απάντηση και ότι η συνεργασία θεωρείται συχνά "αντιγραφή".

Τέλος, ο Robinson θίγει το ζήτημα της "επιδημίας" της ΔΕΠΥ, υποστηρίζοντας ότι συχνά "ναρκώνουμε" τα παιδιά με φάρμακα για να τα αναγκάσουμε να συγκεντρωθούν σε βαρετά μαθήματα, αντί να προσπαθήσουμε να "ξυπνήσουμε" τις αισθήσεις τους. Για να αλλάξουμε το εκπαιδευτικό παράδειγμα, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η μάθηση συμβαίνει καλύτερα σε ομάδες και ότι η συνεργασία είναι ο κινητήρας της προσωπικής και κοινωνικής ανάπτυξης.

ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ