Αποφθέγματα Γερόντισσας Γαβριηλίας (18971992)
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χριστός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χριστός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2026
Τρίτη 7 Οκτωβρίου 2025
Δ.Ε.5.ΤΙΝΑ ΜΕ ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ
Ο Ιησούς ρωτά τους μαθητές Του:
«Εσείς ποιον λέτε ότι είμαι;»
Μέσα σε αυτή την ερώτηση κρύβεται το μεγαλύτερο μυστήριο της πίστης.
Ο Πέτρος, με φωτισμό από τον Θεό, απαντά:
«Συ εί ο Χριστός, ο Υιός του Θεού του ζώντος».
Δες το παρακάτω βίντεο και ανακάλυψε πώς η ομολογία του Πέτρου έγινε το θεμέλιο της Εκκλησίας και σημείο πίστης για κάθε χριστιανό.
Αποφθέγματα Γερόντισσας Γαβριηλίας (18971992)
α. Αν κάποιος δεν σου αρέσει, σκέψου ότι στο πρόσωπό του βλέπεις τον Χριστό. Τότε, δεν θα τολμήσεις ούτε να σκεφτείς να πεις λόγο κατάκρισης.
β. Ο Θεός όπως αγαπάει εσένα, έτσι αγαπά και τους εχθρούς σου.
γ. Ο Κύριος είπε: όποιος θέλει κάτι, πιστεύοντας θα το λάβει. Φθάνει να είναι σύμφωνο το αίτημα με τις Εντολές του Θεού, δηλαδή με την Αγάπη.
δ. Αγαπώ με όλη μου την ψυχή κάποιον, θα πει προσεύχομαι γι’ αυτόν. Όποιος έχει την εμπειρία αυτή είναι στον Παράδεισο.
ε. Δύο πράγματα έχουν πολλή σημασία… Αγαπάτε αλλήλους και Μη φοβού, μόνον πίστευε.
Γερόντισσα Γαβριηλία (1998). Η ασκητική της αγάπης. Αθήνα: Επτάλοφος, σ. 356372
Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος – Ένα μήνυμα αγάπης και ταπείνωσης
Στο συγκινητικό αυτό απόσπασμα, ο Μητροπολίτης Σιατίστης Παύλος μάς υπενθυμίζει το μεγαλείο της αγάπης του Χριστού.
ΤΟ ΚΟΥΙΖ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ!
@eleftheros.podcast Ο Χριστός είναι η Αλήθεια. #χριστος #θεος #αληθεια #εκκλησια #πιστη #αγαπη ♬ Very Sad - Enchan
Πέμπτη 31 Ιουλίου 2025
Η Πεντηκοστή και το Άγιο Πνεύμα: Η αρχή μιας καινούργιας ζωής
Η γιορτή της Πεντηκοστής είναι η γενέθλια ημέρα της Εκκλησίας, η ημέρα που το Άγιο Πνεύμα κατέβηκε με πύρινες γλώσσες και άλλαξε για πάντα τον κόσμο.
Εκείνη την ημέρα, οι Απόστολοι μεταμορφώθηκαν: από φοβισμένοι μαθητές έγιναν φωτισμένοι κήρυκες του Ευαγγελίου. Μιλούσαν όλες τις γλώσσες, όχι για να επιδείξουν ένα θαύμα, αλλά για να δηλώσουν την ενότητα μέσα στη διαφορετικότητα – την αντίστροφη πορεία του Πύργου της Βαβέλ, όπου η σύγχυση έγινε ενότητα με επίκεντρο την αγάπη του Θεού.
Το Άγιο Πνεύμα δεν έμεινε στο υπερώο. Ζει και ενεργεί στην Εκκλησία: στους ανθρώπους, στα Μυστήρια, στον λόγο, στη χάρη. Αγιάζει, ενώνει, ελευθερώνει. Μας καλεί όχι μόνο να πιστεύουμε, αλλά να ζούμε μέσα στην παρουσία Του – με αγάπη, ελευθερία, κοινωνία, ισότητα και διακονία.
Η εορτή του Αγίου Πνεύματος μάς θυμίζει:
Ότι ο Χριστιανισμός δεν είναι θεωρία, αλλά εμπειρία Θεού
Ότι η Εκκλησία είναι ζωντανός οργανισμός με κεφαλή τον Χριστό και ψυχή το Άγιο Πνεύμα
Ότι η ζωή μας καλείται να γίνει κοινωνία σχέσεων, όπως η Τριάδα είναι κοινωνία αγάπης.
Και τελικά, μας προσκαλεί να προσευχηθούμε με την καρδιά:
«Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας... ἐλθέ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν»
Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
Η γιορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού
Μεταμόρφωση του Χριστού: Φως που δεν καίει, αλλά μεταμορφώνει
Η γιορτή της Μεταμορφώσεως του Χριστού δεν είναι απλώς μια ανάμνηση ενός θαυμαστού γεγονότος πάνω στο όρος Θαβώρ. Είναι αποκάλυψη. Είναι μια φλόγα φωτός που δεν καίει, αλλά φωτίζει. Μια πρόσκληση να ατενίσουμε τον Χριστό στο φως της θεότητάς Του, να Τον γνωρίσουμε όχι όπως Τον φανταζόμαστε, αλλά όπως πραγματικά είναι: φως εκ φωτός, Θεός αληθινός.
Οι μαθητές δεν μπορούσαν να αντέξουν την δόξα Του. Κι όμως, ο Χριστός τους επιτρέπει μια στιγμή ουρανού, για να μπορέσουν να αντέξουν το σκοτάδι του Σταυρού. Και σε εμάς σήμερα, μέσα σε έναν κόσμο που διψά για αλήθεια και ελπίδα, η Μεταμόρφωση γίνεται υπενθύμιση πως ο αληθινός Χριστός δεν κρύβεται στο σκοτάδι των φόβων μας, αλλά λάμπει μέσα σε κάθε στιγμή πίστης, μετάνοιας και αγάπης.
Στην κορυφή του Θαβώρ, ο Θεός δεν μεταμορφώθηκε για να εντυπωσιάσει. Μεταμορφώθηκε για να μας δείξει τι μπορούμε κι εμείς να γίνουμε: όχι απλά "καλοί άνθρωποι", αλλά πρόσωπα θεοειδή, φωτεινά, μεταμορφωμένα από τη Χάρη Του.
Εξαιρετική ομιλία από τον Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιο
Ο άνθρωπος μέσα στην Εκκλησία καλείται σε μια προσωπική σχέση με τον Θεό.
Το απολυτίκιο της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού
Το όρος της Μεταμορφώσεως Θαβώρ
Χριστός Ανέστη! 
Θάνατος είναι ο φόβος που σου λέει δεν μπορείς, δεν αντέχεις δεν αξίζεις.
Ανάσταση είναι ο Χριστός που σου φωνάζει, μπορείς, αξίζεις, γίνεται να τα καταφέρεις.
Θάνατος είναι η απειλή της απελπισίας που σου λέει έως εδώ, τέλος.
Ανάσταση είναι ο Χριστός που σου λέει τίποτε δεν τελείωσε, όλα μπορούν να αρχίσουν πάλι, είσαι αιώνιος.
Θάνατος είναι η άρνηση της ζωής. Η καθημερινή δολοφονία των στιγμών μας.
Ανάσταση είναι ο Χριστός που χαρίζει άφθονη ζωή, φως και χαρά, μεταμορφώνει την καθημερινότητα σε ευχαριστία και ευγνωμοσύνη για ότι ζούμε, ότι λαμβάνουμε, ότι υπάρχει τώρα και αιώνια.
Θάνατος είναι ο φόβος να είμαστε ο εαυτός μας.
Ανάσταση είναι να συνδεθούμε με εκείνο που θέλησε ο Θεός να είμαστε και να γίνουμε.
Θάνατος είναι ο φόβος να ζήσουμε γιατί μπορεί να πονέσουμε.
Ανάσταση είναι ο Χριστός που σου λέει ότι κάθε Σταυρός μπορεί να γίνει Φως, κάθε τραύμα θαύμα.
Ζήσε σαν να μην υπάρχει θάνατος.
Ζήσε προτού πεθάνεις για να μην πεθάνεις όταν πεθάνεις.
Λέγε θα ζήσω κι ας νιώθεις ότι «πεθαίνεις», είσαι αιώνιος.
Φοβάσαι τον θάνατο γιατί δεν γνωρίζεις την Ανάσταση.
Φοβάσαι τον θάνατο γιατί τρέμεις την ζωή.
Φοβάσαι τον θάνατο γιατί δεν ζεις εσύ.
Επίτρεψε στο Θεό να ονειρευτεί μέσα σου νίκες και Αναστάσεις.
Επίτρεψε στο Θεό να σε βγάλει από το μνήμα των φόβων σου, να αναστήσει τις επιθυμίες της καρδιάς σου.
Πίστεψε ότι μπορείς, αξίζεις και θέλεις να γευτείς την Χαρά της Ανάστασης.
π. Χαράλαμπος Λίβυος Παπαδόπουλος
Το Φως που νικά το σκοτάδι
Η Ανάσταση του Χριστού είναι το κέντρο της πίστης μας, η νίκη της ζωής πάνω στον θάνατο, η απόδειξη ότι το φως δεν σβήνει ποτέ, ακόμη κι όταν όλα γύρω μοιάζουν χαμένα.
Η Εκκλησία δεν γιορτάζει απλώς ένα γεγονός του παρελθόντος. Κάθε Ανάσταση είναι πρόσκληση για προσωπική ανάσταση, για ελπίδα, για νέα αρχή. Μέσα από τον κενό τάφο, ο Χριστός μας φανερώνει ότι τίποτα δεν είναι αμετάκλητο όταν Εκείνος είναι παρών. Ο πόνος, η απώλεια, η αδικία, ακόμη και ο θάνατος, δεν έχουν τον τελευταίο λόγο.
Αυτή η ενότητα μάς καλεί να ανακαλύψουμε το βαθύτερο νόημα της Ανάστασης:
Ότι δεν είμαστε μόνοι. Ότι το θαύμα της ζωής είναι εδώ, και γίνεται φως στις ψυχές μας όταν ψιθυρίζουμε με πίστη:
«Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας...»
Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕΝ ΣΟΥ ΤΑ ΠΑΘΗ ΧΡΙΣΤΕ
Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
">
Προσκυνούμεν Σου τα Πάθη, Χριστέ...
Καθώς πλησιάζει η πιο κατανυκτική περίοδος του εκκλησιαστικού χρόνου, η Μεγάλη Εβδομάδα, η καρδιά της Εκκλησίας χτυπά δυνατά στον παλμό των Θείων Παθών. Η κάθε ημέρα γίνεται και μια στάση στο δρόμο προς τον Γολγοθά. Κάθε ύμνος, κάθε εικόνα, κάθε ψαλμωδία, ανοίγει παράθυρα προς το Άγιο Πάθος Του.
Η φράση «Προσκυνούμεν Σου τα Πάθη, Χριστέ» δεν είναι απλώς λέξη λατρείας· είναι μια πράξη αγάπης, αναγνώρισης και ταπεινής συμμετοχής στο μυστήριο της σωτηρίας. Η Εκκλησία μάς καλεί να μην είμαστε απλοί θεατές του Θείου Δράματος, αλλά συμμέτοχοι, συγκοινωνοί, μαθητές που περπατούν τον δρόμο του Σταυρού με προοπτική την Ανάσταση.
Μέσα από τη διδακτική αυτή ενότητα, προσεγγίζουμε τα γεγονότα της Μεγάλης Εβδομάδας όχι ως ιστορικές μνήμες, αλλά ως ζωντανή πρόσκληση να αναγνωρίσουμε το μεγαλείο της αγάπης Του για τον κόσμο. Προσκυνώντας τα Πάθη Του, προετοιμάζουμε την καρδιά μας να λάμψει από το φως της Ανάστασης.
Ἐπιτάφιος Θρῆνος (Ἐγκώμια τοῦ Ἐπιταφίου Μεγάλη Παρασκευή βράδυ)
ΣΤΑΣΙΣ ΤΡΙΤΗ
Ἦχος γ’.
Αἱ γενεαί πᾶσαι ὕμνον τῇ ταφῇ σου προσφέρουσι ,Χριστέ μου.
Καθελών τοῦ ξύλου ὁ Ἀριμαθαίας, ἐν τάφῳ σε κηδεύει.
Μυροφόροι ἦλθον, μύρα σοι Χριστέ μου κομίζουσαι προφρόνως.
Δεῦρο πᾶσα κτίσις, ὕμνους ἐξοδίους προσοίσωμεν τῷ Κτίστῃ.
Ὡς νεκρόν τόν ζῶντα, σύν μοιροφόροις πάντες μυρίσωμεν ἐμφρόνως.
Ἰωσήφ τρισμάκαρ, κήδευσον τό σῶμα Χριστοῦ τοῦ ζωοδότου.
Οὓς ἔθρεψε τό μάννα, ἐκίνησαν τήν πτέρναν κατά τοῦ Εὐεργέτου.
Οὓς ἔθρεψε τό μάννα, φέρουσι τῷ Σωτῆρι χολήν ἅμα καί ὄξος.
Ἰωσήφ κηδεύει σύν τῷ Νικοδήμῳ νεκροπρεπῶς τόν Κτίστην.
Ζωοδότα Σῶτερ, δόξα σου τῷ κράτει, τόν ᾍδην καθελόντι.
Ὕπτιον ὁρῶσα, ἡ πάναγνός σε Λόγε, μητροπρεπῶς ἐθρήνει.
Ὦ γλυκύ μου ἔαρ, γλυκύτατόν μου τέκνον, ποῦ ἔδυ σου τό κάλλος;
Θάνατον θανάτῳ, σύ θανατοῖς, Θεέ μου, θείᾳ σου δυναστείᾳ.
Ἡ δάμαλις τόν μόσχον, ἐν ξύλῳ κρεμασθέντα, ἠλάλαζεν ὁρῶσα.
Ὦ φῶς τῶν ὀφθαλμῶν μου, γλυκύτατόν μου τέκνον, πῶς τάφῳ νῦν καλύπτῃ;
Αἱ μυροφόροι, Σῶτερ, τῷ τάφῳ προσελθοῦσαι προσέφερόν σοι μύρα.
Ἀνάστηθι Οἰκτίρμον, ἡμᾶς ἐκ τῶν βαράθρων ἐξανιστῶν τοῦ ᾍδου.
Ἀνάστα Ζωοδότα, ἡ σέ τεκοῦσα μήτηρ δακρυρροοῦσα λέγει.
Κλαίει καί θρηνεῖ σε, ἡ πάναγνός σου μήτηρ, Σωτήρ μου νεκρωθέντα.
Ἔρραναν τόν τάφον αἱ μυροφόροι μύρα λίαν πρωΐ ἐλθοῦσαι. (τρίς)
Εἰρήνην Ἐκκλησίᾳ, λαῷ σου σωτηρίαν, δώρησαι σῇ Ἐγέρσει.
ΑΓΙΑ ΚΑΣΣΙΑΝΗ Η ΥΜΝΟΓΡΑΦΟΣ
ΟΙ ΔΥΟ ΣΧΟΛΕΣ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ, ΚΡΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ
Βυζαντινή εικονογραφία - Φορητή εικόνα, αγιογραφία, ψηφιδωτό
Χριστούγεννα: Μυστήριο Θείας Ταπείνωσης και Αγάπης
ΤΑ ΚΥΠΡΙΑΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ
Η γιορτή των Χριστουγέννων είναι η αποκάλυψη του Θεού στον κόσμο με τον πιο απρόσμενο τρόπο. Είναι το μυστήριο της θείας συγκατάβασης, όπου ο Δημιουργός γίνεται άνθρωπος, για να φέρει ελπίδα, φως και σωτηρία.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας προσκαλεί να αντικρίσουμε το θαύμα της Γεννήσεως μέσα μας. Εκεί που ο Χριστός ζητά να γεννηθεί: στη φάτνη της καρδιάς μας. Γιατί κάθε Χριστούγεννα είναι μια νέα αρχή, ένα νέο κάλεσμα να φωτιστούμε από τη θεϊκή αγάπη και να την μεταδώσουμε στον κόσμο γύρω μας.
Η παρουσίαση του μαθήματος
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)