Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026

ΙΟΥΔΑΙΣΜΟΣ

 ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η Πίστη του Ισραήλ και η Διαθήκη με τον Ένα Θεό

 Στο επίκεντρο της ιουδαϊκής θεολογίας βρίσκεται η απόλυτη μοναδικότητα του Θεού, η οποία τον διακρίνει ριζικά από τα είδωλα και τις πολυθεϊστικές λατρείες της αρχαιότητας. Ο Θεός είναι ο κυρίαρχος Δημιουργός που καλεί τον κόσμο στην ύπαρξη «εκ του μηδενός» και αναθέτει στον άνθρωπο, ως εικόνα Του, τον ρόλο του συνεργάτη και φύλακα της κτίσης.

Η σχέση του Θεού με τον άνθρωπο στον Ιουδαϊσμό καθορίζεται από τη Διαθήκη (Συμφωνία). Ο Θεός επιλέγει έναν λαό, τον Ισραήλ, όχι για να τον ευνοήσει εγωιστικά, αλλά για να τον καταστήσει φορέα της αλήθειας Του μέσα στην ιστορία. Η τήρηση του Νόμου (Τορά) είναι ο τρόπος με τον οποίο ο πιστός παραμένει σε κοινωνία με τον Θεό. Παράλληλα, η ιουδαϊκή πίστη είναι βαθύτατα εσχατολογική: προσδοκά τη μέρα που η δικαιοσύνη και η ειρήνη θα κυριαρχήσουν μέσω του Μεσσία, οδηγώντας στην τελική σωτηρία και την ανάσταση των νεκρών.

Από την καταστροφή του Ναού μέχρι τη σύγχρονη εποχή, ο Ιουδαϊσμός εξελίχθηκε σε μια θρησκεία της μελέτης και της συναγωγής, διατηρώντας την ταυτότητά του μέσα από τις δοκιμασίες της διασποράς. Είτε πρόκειται για την Ορθόδοξη παράδοση είτε για τα σύγχρονα μεταρρυθμιστικά ρεύματα, ο πυρήνας παραμένει ο ίδιος: η αναμονή της λύτρωσης και η βίωση του ιερού μέσα στον κύκλο του χρόνου και των εορτών.


Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ
Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ (κάνε κλικ στον πιο κάτω σύνδεσμο) 





 Origin of Judaism - A Brief History | 5 MINUTES

 

ΒΑΣΙΚΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ ΙΟΥΔΑΙΣΜΟΥ

Στο κέντρο αυτής της διδασκαλίας βρίσκεται ο Άνθρωπος, πλασμένος ως αδιάσπαστη ενότητα σώματος και ψυχής, προικισμένος με το δώρο της ελευθερίας. Η ιστορία του Ισραήλ δεν είναι παρά η ιστορία της Διαθήκης —μιας ιερής συμφωνίας αγάπης και ευθύνης— που ξεκινά από την εκλογή των Πατριαρχών και κορυφώνεται στην αναμονή του Μεσσία. Η σωτηρία δεν είναι μια αφηρημένη ιδέα, αλλά μια μελλοντική βεβαιότητα που θα μεταμορφώσει ολόκληρη την ιστορία.




ΙΣΡΑΗΛ και ΙΟΥΔΑΪΣΜΟΣ | Η θρησκεία των ΕΒΡΑΙΩΝ | Social Spirit Greece

 
Η ΣΥΝΑΓΩΓΗ-ΤΑ ΙΕΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

 


Η ΕΒΡΑΙΚΗ ΣΥΝΑΓΩΓΗ




Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΗ ΣΥΝΑΓΩΓΗ

 
Η ΑΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ

 
Hanukkah - Bible Raps - Light Is in the Air

 
ΙΟΥΔΑΙΣΜΟΣ ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

 
Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ ΣΤΟΝ ΙΟΥΔΑΙΣΜΟ

 
ΚΑΙ ΣΕ ΚΟΜΙΚ!




ΟΙ 39 ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ




ΟΙ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΤΟΝ ΙΟΥΔΑΙΣΜΟ


ΚΑΙ ΣΕ ΚΟΜΙΚ!




ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΣΤΟΝ ΙΟΥΔΑΙΣΜΟ

Η διατροφή στον Ιουδαϊσμό 

Η διατροφή στον Ιουδαϊσμό είναι πράξη πνευματικής πειθαρχίας και ιερότητας. Οι κανόνες αυτοί ονομάζονται Κασρούτ (Kashrut) και τα τρόφιμα που επιτρέπονται αποκαλούνται Κοσέρ (Kosher), που σημαίνει «κατάλληλο» ή «σωστό».

Ακολουθεί ένα κείμενο που εξηγεί τη βαθύτερη φιλοσοφία πίσω από το ιουδαϊκό τραπέζι:


Κασρούτ: Όταν το Τραπέζι Γίνεται Θυσιαστήριο

Στον Ιουδαϊσμό, η πράξη του φαγητού μετατρέπεται από μια βιολογική ανάγκη σε μια ιερή τελετουργία. Ο βασικός στόχος είναι η Kedushah (Αγιότητα). Ο πιστός καλείται να ξεχωρίζει το επιτρεπόμενο από το απαγορευμένο, ασκώντας έλεγχο στις επιθυμίες του και εντάσσοντας το θείο θέλημα ακόμα και στις πιο καθημερινές στιγμές.

1. Η Διάκριση των Ζώων

Δεν είναι όλα τα πλάσματα «κατάλληλα» για τροφή. Για να είναι ένα θηλαστικό Κοσέρ, πρέπει να έχει δίχηλη οπλή (χωρισμένη στα δύο) και ταυτόχρονα να είναι μηρυκαστικό (π.χ. μοσχάρι, πρόβατο). Το γουρούνι, για παράδειγμα, αν και έχει δίχηλη οπλή, δεν είναι μηρυκαστικό, γι' αυτό και απαγορεύεται αυστηρά. Στα ψάρια, επιτρέπονται μόνο όσα έχουν λέπια και πτερύγια, αποκλείοντας τα θαλασσινά και τα οστρακοειδή.

2. Ο Διαχωρισμός Κρέατος και Γάλακτος

Ένας από τους πιο εμβληματικούς κανόνες είναι η απόλυτη απαγόρευση ανάμειξης κρέατος με γαλακτοκομικά. Η εντολή αυτή βασίζεται στη βιβλική ρήση «ουχ εψήσεις άρνα εν γάλακτι μητρός αυτού». Στην πράξη, αυτό σημαίνει ξεχωριστά σκεύη μαγειρικής, ξεχωριστά πιάτα, ακόμα και αναμονή αρκετών ωρών ανάμεσα στην κατανάλωση των δύο ειδών.

3. Η Ιερότητα της Ζωής και το Αίμα

Το αίμα θεωρείται η «έδρα της ψυχής», γι' αυτό και η κατανάλωσή του απαγορεύεται. Η σφαγή των ζώων (Shechita) γίνεται με ειδικό τρόπο από εκπαιδευμένο άτομο (τον Shochet), ώστε το ζώο να μην υποφέρει και να αφαιρείται όλο το αίμα.

4. Τα «Ουδέτερα» Τρόφιμα (Parve)

Τρόφιμα όπως τα φρούτα, τα λαχανικά, τα αυγά και τα ψάρια θεωρούνται Parve (ουδέτερα). Αυτά μπορούν να καταναλωθούν είτε με κρέας είτε με γαλακτοκομικά, αποτελώντας τη «γέφυρα» στο ιουδαϊκό διαιτολόγιο.




ΚΑΙ ΣΕ ΚΟΜΙΚ!




ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΜΠΑΛΤΟ ΙΩΑΝΝΗ

 

Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2026

Η ΙΕΡΗ ΑΓΕΛΑΔΑ

 Η ΙΕΡΗ ΑΓΕΛΑΔΑ ΣΤΟΝ ΙΝΔΟΥΙΣΜΟ



Η «ιερή αγελάδα» είναι ίσως το πιο αναγνωρίσιμο σύμβολο του Ινδουισμού παγκοσμίως, αλλά συχνά παρεξηγείται. Δεν θεωρείται «θεός» με τη στενή έννοια (όπως ο Σίβα ή ο Βισνού), αλλά ένα ιερό σύμβολο ζωής, αφθονίας και μητρότητας.

Ακολουθούν οι βασικές πληροφορίες για να καταλάβεις τη σημασία της:

1. Η Αγελάδα ως "Μητέρα" (Gau Mata)

Για τους Ινδουιστές, η αγελάδα είναι η «Μητέρα Γη». Όπως μια μητέρα δίνει γάλα για να μεγαλώσει τα παιδιά της, έτσι και η αγελάδα προσφέρει τα πάντα στον άνθρωπο χωρίς να ζητά τίποτα σε αντάλλαγμα. Θεωρείται το πιο γενναιόδωρο πλάσμα της φύσης.

2. Η Σύνδεση με τους Θεούς

  • Κρίσνα: Ο θεός Κρίσνα εμφανίζεται συχνά ως βοσκός (Gopala), να παίζει τη φλογέρα του ανάμεσα σε αγελάδες. Είναι ο προστάτης τους και συμβολίζει την αγάπη και τη φροντίδα προς τα ζώα.

  • Σίβα: Ο ταύρος Νάντι είναι ο συνοδός και το όχημα του θεού Σίβα. Σε κάθε ναό του Σίβα, θα βρεις ένα άγαλμα του Νάντι να κοιτάζει προς το ιερό.

3. Τα Πέντε Ιερά Προϊόντα (Panchagavya)

Η αγελάδα θεωρείται ιερή γιατί ακόμα και τα «απόβλητά» της είναι χρήσιμα και εξαγνιστικά. Τα πέντε προϊόντα της (γάλα, γιαούρτι, γκί/βούτυρο, ούρα και κοπριά) χρησιμοποιούνται:

  • Σε θρησκευτικές τελετές (πουτζα).

  • Ως καύσιμη ύλη (η αποξηραμένη κοπριά).

  • Στην παραδοσιακή ιατρική (Αγιουρβέδα).

4. Αχίμσα (Μη Βία)

Η προστασία της αγελάδας είναι η πρακτική εφαρμογή της Αχίμσα (της αποφυγής πρόκλησης πόνου σε έμβια όντα). Επειδή η αγελάδα είναι το πιο πράο και ωφέλιμο ζώο, η θυσία ή η βρώση της θεωρείται μεγάλη αμαρτία και προσβολή προς τη φύση.


Μερικά "Fun Facts" για την καθημερινότητα στην Ινδία:

  • Προτεραιότητα στον δρόμο: Όπως είδες και στη γελοιογραφία, αν μια αγελάδα αποφασίσει να κάτσει στη μέση ενός πολυσύχναστου δρόμου, οι οδηγοί θα την περιμένουν υπομονετικά ή θα την παρακάμψουν.

  • Νόμοι: Σε πολλά κρατίδια της Ινδίας, η σφαγή αγελάδων απαγορεύεται αυστηρά από τον νόμο.

  • Φεστιβάλ: Υπάρχουν ειδικές γιορτές (όπως η Gopashtami) όπου οι πιστοί στολίζουν τις αγελάδες με λουλούδια και τις ταΐζουν ειδικές λιχουδιές.

Σημείωση: Παρά τον σεβασμό, η ζωή των αδέσποτων αγελάδων στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις είναι δύσκολη, καθώς συχνά τρέφονται από σκουπίδια, κάτι που αποτελεί μεγάλο κοινωνικό και οικολογικό ζήτημα στην Ινδία σήμερα.


ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ

Η Αυγή και η Τάξη του Κόσμου. Η ημέρα ξεκινά με την αναγνώριση της θεϊκής τάξης. Ο Αλέξιος προσεύχεται στους θεούς του σπιτιού και της τέχνης του, ζητώντας προστασία και καθοδήγηση.
Ο Φόβος και η Αμοιβαιότητα. Οι θεοί είναι ισχυροί και απρόβλεπτοι. Μια ξαφνική καταιγίδα προκαλεί φόβο στον Αλέξιο, ο οποίος σπεύδει να προσφέρει θυσία στη Δήμητρα, ελπίζοντας στην εύνοιά της και φοβούμενος την οργή του Δία και του Ποσειδώνα.
Η Επιτυχία και η Γιορτή. Η θυσία έγινε δεκτή. Ο Αλέξιος βγάζει έναν τέλειο αμφορέα από το καμίνι και ευχαριστεί τους θεούς. Η χαρά του μετατρέπεται σε συλλογική γιορτή προς τιμήν του Διονύσου, δείχνοντας την κοινωνική διάσταση της λατρείας.
Η Ζωή, ο Θάνατος και η Μοίρα. Η ιστορία κλείνει με μια πιο στοχαστική νότα. Ο Αλέξιος, μετά τη γιορτή, αναλογίζεται τη ζωή, τον θάνατο και τη μοίρα των θνητών, αναγνωρίζοντας ότι η ύπαρξή τους είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους αθάνατους θεούς.

Γελοιογραφόντας...




Τα κωμικ...οτραγικά


«Θνητοί και Αθάνατοι: Μια Σχέση... Πάρε-Δώσε (και κυρίως Χάσε)»




Αν οι Θεοί του Ολύμπου είχαν φτάσει στην Κίνα...


Και σήμερα; Τί;

Ο Ερμής είναι πλέον ο διευθυντής μιας εταιρείας courier και έχει νεύρα γιατί οι θνητοί παραγγέλνουν συνέχεια από το Temu.









Meme από την αρχαιότητα

«Ήξεις Αφίξεις: Οδηγός Επιβίωσης στην Αρχαία Ελλάδα»




Η προσπάθεια του θνητού vs Τα νεύρα του Θεού.
ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΘΑ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ 12 ΘΕΟΙ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

ΙΟΥΔΑΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Η διατροφή στον Ιουδαϊσμό 

Η διατροφή στον Ιουδαϊσμό είναι πράξη πνευματικής πειθαρχίας και ιερότητας. Οι κανόνες αυτοί ονομάζονται Κασρούτ (Kashrut) και τα τρόφιμα που επιτρέπονται αποκαλούνται Κοσέρ (Kosher), που σημαίνει «κατάλληλο» ή «σωστό».

Ακολουθεί ένα κείμενο που εξηγεί τη βαθύτερη φιλοσοφία πίσω από το ιουδαϊκό τραπέζι:


Κασρούτ: Όταν το Τραπέζι Γίνεται Θυσιαστήριο

Στον Ιουδαϊσμό, η πράξη του φαγητού μετατρέπεται από μια βιολογική ανάγκη σε μια ιερή τελετουργία. Ο βασικός στόχος είναι η Kedushah (Αγιότητα). Ο πιστός καλείται να ξεχωρίζει το επιτρεπόμενο από το απαγορευμένο, ασκώντας έλεγχο στις επιθυμίες του και εντάσσοντας το θείο θέλημα ακόμα και στις πιο καθημερινές στιγμές.

1. Η Διάκριση των Ζώων

Δεν είναι όλα τα πλάσματα «κατάλληλα» για τροφή. Για να είναι ένα θηλαστικό Κοσέρ, πρέπει να έχει δίχηλη οπλή (χωρισμένη στα δύο) και ταυτόχρονα να είναι μηρυκαστικό (π.χ. μοσχάρι, πρόβατο). Το γουρούνι, για παράδειγμα, αν και έχει δίχηλη οπλή, δεν είναι μηρυκαστικό, γι' αυτό και απαγορεύεται αυστηρά. Στα ψάρια, επιτρέπονται μόνο όσα έχουν λέπια και πτερύγια, αποκλείοντας τα θαλασσινά και τα οστρακοειδή.

2. Ο Διαχωρισμός Κρέατος και Γάλακτος

Ένας από τους πιο εμβληματικούς κανόνες είναι η απόλυτη απαγόρευση ανάμειξης κρέατος με γαλακτοκομικά. Η εντολή αυτή βασίζεται στη βιβλική ρήση «ουχ εψήσεις άρνα εν γάλακτι μητρός αυτού». Στην πράξη, αυτό σημαίνει ξεχωριστά σκεύη μαγειρικής, ξεχωριστά πιάτα, ακόμα και αναμονή αρκετών ωρών ανάμεσα στην κατανάλωση των δύο ειδών.

3. Η Ιερότητα της Ζωής και το Αίμα

Το αίμα θεωρείται η «έδρα της ψυχής», γι' αυτό και η κατανάλωσή του απαγορεύεται. Η σφαγή των ζώων (Shechita) γίνεται με ειδικό τρόπο από εκπαιδευμένο άτομο (τον Shochet), ώστε το ζώο να μην υποφέρει και να αφαιρείται όλο το αίμα.

4. Τα «Ουδέτερα» Τρόφιμα (Parve)

Τρόφιμα όπως τα φρούτα, τα λαχανικά, τα αυγά και τα ψάρια θεωρούνται Parve (ουδέτερα). Αυτά μπορούν να καταναλωθούν είτε με κρέας είτε με γαλακτοκομικά, αποτελώντας τη «γέφυρα» στο ιουδαϊκό διαιτολόγιο.



ΚΑΙ ΣΕ ΚΟΜΙΚ!




ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ

 ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ (Σχεδιαγραμματική απόδοση)

Η χριστιανική ζωή είναι μια διαρκής πορεία με στόχο την ένωση με τον Χριστό. Ωστόσο, στην πορεία αυτή, η ανθρώπινη αδυναμία συχνά μας οδηγεί στην αστοχία, δηλαδή στην αμαρτία. Η αμαρτία δεν είναι απλώς μια νομική παράβαση, αλλά μια υπαρξιακή κατάσταση αποξένωσης από τον Θεό, τον συνάνθρωπο, την κτίση, αλλά και από τον ίδιο μας τον αληθινό εαυτό, προκαλώντας εσωτερικό διχασμό και πνευματική μοναξιά.

Η Εκκλησία, ως Σώμα Χριστού, προσφέρει το φάρμακο σε αυτή την πνευματική ασθένεια μέσω του Μυστηρίου της Μετάνοιας και Εξομολογήσεως. Η αληθινή μετάνοια δεν ταυτίζεται με την απλή ψυχολογική μεταμέλεια ή την ενοχή. Είναι κάτι πολύ βαθύτερο: είναι η «αλλαγή του νου» (μετά-νους), η ριζική στροφή της καρδιάς, της διάθεσης και της θέλησης πίσω προς, την πηγή της Αγάπης, τον Θεό. Είναι η συνειδητοποίηση της αστοχίας μας και η ειλικρινής απόφαση για αλλαγή τρόπου ζωής.

Αυτή η εσωτερική διεργασία επισφραγίζεται μυστηριακά στην Εξομολόγηση. Το μυστήριο αυτό, ιδρυμένο από τον ίδιο τον Κύριο που έδωσε στους Αποστόλους την εξουσία της άφεσης, λειτουργεί ως ένα «πνευματικό ιατρείο». Ο ιερέας-πνευματικός δεν στέκεται ως δικαστής, αλλά ως στοργικός πατέρας και γιατρός ψυχών. Είναι ο μεσίτης μέσω του οποίου η Χάρη του Αγίου Πνεύματος παρέχει τη συγχώρηση και θεραπεύει τα τραύματα της ψυχής που απωθήθηκαν στο ασυνείδητο.

Το ακόλουθο σχεδιάγραμμα οπτικοποιεί τη δομή, την ιστορική εξέλιξη και τη βαθύτερη θεολογική και θεραπευτική σημασία του Μυστηρίου, το οποίο αποτελεί τη θύρα για την ψυχική μας ισορροπία και την επανασύνδεσή μας με την πηγή της Ζωής.




Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026

Αυτή είναι η αιώνιος ζωή...

Αυτή είναι η αιώνιος ζωή...

 

 

Μια και αύριο είναι ψυχοσάββατο σκέφτηκα να πούμε λίγα πράγματα για αυτή την περίφημη «μετα θάνατον ζωή». Σίγουρα για να μιλήσω γι αυτά τα θέματα θα ήταν σωστό να χρησιμοποιήσω αγιογραφικά και πατερικά χωρία, ορολογίες και έννοιες. Όμως αυτά δεν είναι για το facebook και θα βαρύνει πολύ το κλίμα. Γι’ αυτό θα σας πω την ουσία της Ορθόδοξης Χριστιανικής διδασκαλίας περί του θέματος, αποφεύγοντας βαριές έννοιες και αναλύσεις.
· Να ξεκαθαρίσουμε εξ αρχής, ότι η αιώνιος ζωή δεν είναι μια αφηρημένη αθανασία της ψυχής αλλά γνωριμία, συνάντηση, μετοχή και εμπειρία του ίδιου του Χριστού, «αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας ᾿Ιησοῦν Χριστόν..». Δηλαδή είναι κατά χάριν(δώρο) μέθεξης της Δόξας του Θεού. Ένα δώρο του Θεού στον άνθρωπο. 
· Ο άνθρωπος δεν είναι φύση αθάνατος διότι τότε θα ήταν Θεός, είναι όμως κατά χάριν αθάνατος. Ο Θεός θέλει να μην πεθάνει, να μην γυρίσει στο μηδέν. Και τα χαρίσματα του Θεού είναι αμετάκλητα. Δεν τα παίρνει δηλαδή πίσω.
· Ο θάνατος δεν είναι θέλημα Θεού. Γι΄ αυτό και η σωτηρία μας είναι προαποφασισμένη προ της δημιουργίας των αιώνων, δηλ του χώρου, του χρόνου και κόσμου. Σε εμάς μένει μονάχα να αποδεχτούμε αυτή την σωτηρία στο πρόσωπο του Χριστού.
· Η «μετα θάνατον» ζωή δεν είναι μια άλλη ζωή, αλλά η συνέχεια αυτής. Αυτό είναι σημαντικό να το κατανοήσουμε διότι μόνο έτσι θα συνειδητοποιήσουμε πόσο αξία έχει η παρούσα φάση ζωής. Στο σήμερα κτίζουμε το αύριο, στο παρόν το αιώνιο.
· Αυτό που είμαστε σε αυτή την ζωή, αυτό αποτυπώνεται στην ψυχή μας. Το αποτύπωμα της παρούσας φάσης θα πάρουμε στην επόμενη μετα θάνατο πραγματικότητα. Δεν μπορείς εδώ να ζεις στο σκοτάδι της κακίας και μετα να πας στο φως της Αγάπης. 
· Όλοι θα μετέχουμε της Χάριτος του Θεού. Όλοι θα ενωθούμε με την αρχή και ουσία της ύπαρξης μας που είναι ο Χριστός. Θα κολυμπάμε μέσα στην δόξα Του, στο υπέρλαμπρος φως Του. Αλλά δεν θα γευόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο αυτή την ένωση.
· Η κόλαση και ο παράδεισος δεν είναι τόπος με καζάνια και φωτιές. Αυτά είναι ποιητικές και συμβολικές περιγραφές. Είναι κατάσταση της ύπαρξης. Οπότε δεν είναι τόπος αλλά τρόπος. 
· Δεν θα είναι αιώνιος μόνο ο παράδεισος αλλά και η κόλαση. Και οι κολασμένοι θα μετέχουν της αιωνιότητας και της δόξας του Θεού αλλά ως οδύνη.
· Η κόλαση δεν θα είναι τιμωρία του Θεού αλλά αυτοεξορία του ανθρώπου.
· Για να γευτείς την αιώνια κόλαση πρέπει να το θες πάρα πολύ. Γιατί ο Θεός, δεν θέλει να χαθεί κανείς από την δόξα της Βασιλείας Του. Θέλει όλοι να σωθούν και κάνει τα πάντα γι’ αυτό. Την κόλαση θα την βιώσουν μονάχα εκείνοι που το θέλουν. Γιατί ο Θεός όμως λέει ο Άγιος Μάξιμος Ομολογητής δεν κολάζει τον άνθρωπο. Δεν μπορεί η αγαθότητα του να κολάσει κανέναν εκτός από εκείνους που δεν θέλουν να ζήσουν μαζί Του. Δηλαδή στην πραγματικότητα εμείς κολάζουμε τους ίδιους τους εαυτούς μας, ποτέ ο Θεός.
· Οι ψυχές των ανθρώπων που έχουν φύγει από την παρούσα φάση ζωής, προγεύονται την δόξα του Θεού είτε ως χαρά είτε ως οδύνη ανάλογα την πνευματική τους κατάσταση. Περιμένουν την τελική κρίση, την κοινή Ανάσταση κατά την οποία θα γίνει και πάλι η ένωσης τους με τα σώματα. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία, πιστεύει στην Ανάσταση των σωμάτων και όχι μόνο των ψυχών. Δεν υπάρχει άνθρωπος δίχως σώμα γιατί τότε μιλάμε για φάντασμα αλλά ούτε σώμα δίχως ψυχή γιατί τότε έχουμε πτώμα. Και τα δυο μαζί ενωμένα είναι ο άνθρωπος. Αυτό θα γίνει στο τέλος της ιστορίας όταν τα πάντα θα γίνουν Χριστός. Τα πάντα και οι πάντες θα ενωθούν στο φως του αναστημένου και δοξασμένου Σώματος Του. Δηλαδή αυτό που εξ αρχής πριν καν δημιούργησε ο Θεός το κόσμο είχε αποφασίσει.
π.Λίβυος Παπαδόπουλος

«Τριώδιο – Μεγάλη Σαρακοστή – Πεντηκοστάριο: Οδοδείκτες Πνευματικής Πορείας»

 


Η εικόνα παρουσιάζει συμβολικά την πορεία του ανθρώπου από την πνευματική πτώση προς την Ανάσταση του Χριστού. 
Κάθε σκαλοπάτι αντιστοιχεί σε μία Κυριακή του Τριωδίου και της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και εκφράζει ένα στάδιο μετάνοιας, αγώνα και πνευματικής ανόδου. 
 Η αρχή γίνεται με την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου, που μας διδάσκει την ταπείνωση, και συνεχίζεται με την Κυριακή του Ασώτου, που μας θυμίζει το άπειρο έλεος του Θεού και την επιστροφή του ανθρώπου κοντά Του. 
Η Κυριακή των Απόκρεω και της Τυρινής μας προετοιμάζουν για τη νηστεία και την πνευματική προσπάθεια, ενώ η Κυριακή της Ορθοδοξίας τονίζει τη νίκη της αληθινής πίστης. 
 Ακολουθούν οι Κυριακές του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά, της Σταυροπροσκυνήσεως και του Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος, που υπογραμμίζουν τη σημασία της προσευχής, του Σταυρού και της πνευματικής άσκησης. 
Η Κυριακή της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας προβάλλει το παράδειγμα της βαθιάς μετάνοιας, ενώ η Κυριακή των Βαΐων μάς εισάγει στα γεγονότα του Πάθους του Χριστού. Στην κορυφή της σκάλας βρίσκεται η Ανάσταση του Χριστού, που αποτελεί τον τελικό σκοπό της πορείας: τη νίκη της ζωής απέναντι στον θάνατο και την ελπίδα της σωτηρίας για κάθε άνθρωπο.
 Η εικόνα αυτή μας υπενθυμίζει ότι η πνευματική ζωή είναι μια συνεχής ανάβαση, με κόπο, πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό, μέχρι να φτάσουμε στο φως της Ανάστασης.


Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ
ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟ ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ

 


ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ




ΤΟ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΑΡΙΟ ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ

ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟ: Η ΙΕΡΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ
   
 Πεντηκοστάριο Τριωδίου «Τῆς μετανοίας ἄνοιξόν μοι πύλας...», ήχος β', μέλος Σταύρου Σαραντίδη.

Δόξα Πατρχος πλ. δ

Τς μετανοίας νοιξόν μοι πύλας Ζωοδότα, ρθρίζει γρ τ πνεμά μου, πρς ναν τν γιόν σου, ναν φέρον το σώματος, λον σπιλωμένον, λλ’ ς οκτίρμων κάθαρον, εσπλάγχν σου λέει.

Κα νν… Θεοτοκίοv

Τς σωτηρίας εθυνόν μοι τρίβους, Θεοτόκε, ασχρας γρ κατεῤῥύπωσα, τν ψυχν μαρτίαις, ς ῥᾳθύμως τν βίον μου, λον κδαπανήσας, τας σας πρεσβείαις ῥῦσαί με, πάσης καθαρσίας.

Στίχ. λεήμων λέησόν με Θες κατ τ μέγα λεός σου κα κατ τ πλθος τν οκτιρμν σου, ξάλειψον τ νόμημά μου.

Τ πλθη τν πεπραγμνων μοι δεινν, ννον τλας, τρμω τν φοβερν μραν τς κρσεως· λλ θαρρν ες τ λεος τς εσπλαγχνας σου, ς Δαυδ βο σοι· λησν με Θες, κατ τ μγα σου λεος.



Για να προχωρήσουμε πρέπει να συγχωρήσουμε....


Αύριο είναι Κυριακή της Τυρινής, και η εκκλησία μας πριν μπούμε στην μεγάλη Τεσσαρακοστή μας ζητάει να κάνουμε μια πράξη που θα δώσει νόημα στην νηστεία και τις προσευχές μας. Να συγχωρήσουμε. Μονάχα μια καρδιά που συγχωρεί κι αγαπά μπορεί να αισθανθεί τα βήματα του Θεού μέσα της. 


Οι άνθρωποι δυσκολευόμαστε να συγχωρήσουμε για πολλούς λόγους, κυρίως όμως από φόβο. Ο φόβος μας κάνει να αμυνόμαστε, να κλεινόμαστε να βγάζουμε αγκάθια και στο τέλος να πληγωνόμαστε και να πληγώνουμε. 

 

Κι όμως η συγχώρεση είναι ένας δρόμος προς την ευτυχία, την ολοκλήρωση, την εξέλιξη και ωρίμανση της ύπαρξης μας. Η συγχώρεση δεν είναι απλά μια άγευστη και άοσμη ηθική. Ένα πρέπει. Ένας ακόμη φόβος απέναντι στην τιμωρία του Θεού. 


Επιλέγω την συγχώρεση γιατί έτσι αισθάνομαι να μεγαλώνει ο Θεός μέσα μου, να πλαταίνω κι ανθίζω ως ύπαρξη. Να γεμίζω φως και χαρά. Θες να είσαι χαρούμενος, υγιής, λαμπερός και φωτεινός, να αισθάνεσαι το πνεύμα σου να μεγαλώνει, να ανθίζει και να ομορφαίνει; Μάθε να αγαπάς και να συγχωρείς. 

Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι ζεις δίχως όρια αλλά ότι ζεις δίχως κακία. Δεν σημαίνει ότι ξεχνάς αλλά ότι προχωράς. Πας παρακάτω την ζωή σου, αλλάζεις σελίδες, γράφεις πάνω σε νέο πίνακα την διαδρομή της ύπαρξης σου. Δίχως τοξικά συναισθήματα, εκδίκησης και μνησικακίας, δίχως τα ψυχικά σακιά που γονατίζουν τα βήματα της ψυχής σου. Ξεφορτώσου κάθε τοξικό συναίσθημα που σε αρρωσταίνει ζήσε πιο κοντά σε αυτό που σε έφτιαξε ο Θεός να είσαι, φως και χαρά. 


Θυμάμαι μια φορά συνάντησα έναν ευλογημένο άνθρωπο του Θεού, έναν μοναχό, που όταν σου μιλούσε ένιωθες την ανάσα του να σκορπά μια απίστευτη ευωδία, σαν άρωμα δεκάδων ανθισμένων ρόδων. Ήταν τόσο γλυκός και θετικός, ξεκουραζόσουν κοντά του, διότι είχε συγχωρέσει μέσα του, δηλαδή είχε κάνει χώρο ανάπαυσης στις σκιές και τα τραύματα του. Είχε κάνει ειρήνη με τον εαυτό του και με εκείνους που τον πίκραναν. 

 

Όταν συγχωρώ καλούμε να χωρέσω μέσα μου εκείνους που δεν ταιριάζουν μαζί μου ή εγώ δεν ταιριάζω με αυτούς. Να χωρέσω μέσα μου, εκείνος που με δυσκόλεψαν ή με πόνεσαν, να τους δώσω χώρο στην καρδιά και την ζωή μου. Να πω «έλα πατέρα, έλα μητέρα, έλα φιλέ, έλα συνάδελφε, ή προϊστάμενε, κάθισε και εσύ μέσα μου. Έχει χώρο και για σένα…». 


Αυτό σημαίνει συ-γχωρώ, ότι δίνω τον χώρο που πρέπει να εχει ο καθένας στην καρδιά μου. Εγώ τον τοποθετώ. Δηλαδή αρχίζω να αναγνωρίζω ότι όλοι αυτοί που είδα, γνώρισα και συνδέθηκα μαζί τους, παίζοντας κάποιο ρόλο στην ζωή μου, δεν ήταν τυχαία πρόσωπα. Όλοι κάτι με δίδαξαν, κάτι μου έμαθαν, κάτι εξυπηρέτησαν, κάπου με ζόρισαν ή με ευλόγησαν. Πάντες υπήρξαν δάσκαλοι μου, που επέτρεψε ο Θεός να έρθουν στην ζωή μου και εγώ να μπω στην δική τους, ώστε μέσα από μια δύσκολη ή ευλογημένη αλληλεπίδραση να δώσουν και να πάρουν μαθήματα ζωής. 


Είμαστε όντα που πορευόμαστε προς την Βασιλεία του Θεού, και στο δρόμο μας πρέπει να λάβουμε μαθήματα πνευματικής εξέλιξης. Κάθε πρόσωπο, κάθε εμπειρία και γεγονός, είναι και μια πρόσκληση και πρόσκληση σε μάθημα αθανασίας. 

Γι’ αυτό πρέπει να συγχωρήσουμε, για να προχωρήσουμε…..

Μας περιμένει η ζωή, μας περιμένει ο ουρανός...


π. Χαράλαμπος Λίβυος Παπαδόπουλος 



ΚΟΥΙΖ ΕΝΟΤΗΤΑΣ


ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΚΑΘΙΣΤΟ ΥΜΝΟ: ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΑ Η ΠΑΝΑΓΙΑ


Κάθε χρόνο που στην εκκλησία λέμε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας, υπάρχει μια φράση που με συγκλονίζει, «Χαίρε σιγής δεομένων πίστις…». Χαίρε Παναγία μου, εσύ που ακούς τις προσευχές εκείνων που σιωπούν. Εκείνων των ραγισμένων που δεν έχουν λόγια να σου πουν αλλά εσύ ακούς τις κραυγές τους.
Πόσες φορές δεν στάθηκα μπροστά στην εικόνα Της, στο καντήλι της και δεν είχα τίποτε απολύτως να της πω. Κενό, τίποτα, όλος, μάτια, όλος δάκρυα..

Λέξη δεν έβγαινε από τα ξεραμένα χείλη μου. Λέξη από τα ταραγμένο μου μυαλό. Είναι τότε που ο πόνος σε κλειδώνει, που σε παγώνει στον πιο βαρύ χειμώνα της καρδιάς σου. Σιωπή, βλέμμα κενό, καρδιά παραλυμένη.
Όταν πονάς δεν μιλάς, σιωπάς και είναι τόσο δυνατές οι κραυγές σου που δεν ακούγονται.
Έχω δει χείλη να πάλλονται δίχως να μιλάνε. Φωνές να βραχνιάζουν δίχως να λένε λέξη. Όλος ο άνθρωπος γίνεται μάτια, όλο το σώμα μια κραυγή, μια φωνή δίχως ήχο. Σιωπή, σώμα σε στάση προσευχής, σε κατάσταση αναμονής...
Πόσες φορές προσευχήθηκα σε αυτή την απόλυτη σιωπή. Σε αυτά τα κρύα πατώματα της μοναξιάς σε νύχτες που έμοιαζαν αξημέρωτες. Μόνη παρέα το εικόνισμα της Παναγίας, μια αγκαλιά, ένα χάδι Μάνας, μια ζεστή αγκαλιά και ένας ήχος στο αυτί «σσσσσσς, όλα θα πάνε καλά…….».
Αυτή είναι η Παναγία, που ακούει τις προσευχές των σιωπηλών, που ενώ δεν μιλάς ξέρει τι λες, που δίχως να εξηγείς ξέρει τι νιώθεις και σε καταλαβαίνει.
Σε αυτή την μάνα της σιωπής προσευχήθηκα και σήμερα, προσευχηθήκαμε όλοι, ακόμη και αυτοί που δεν πήγαν εκκλησία. Άκουσε τις σιωπές μας, ένιωσε τα πένθη και τις απώλειες μας. Τις θλίψεις και τα άγχη μας, τους φόβους και πανικούς μας, τις ματαιώσεις και απογοητεύσεις μας.
Και να είστε για ένα σίγουροι, όσο οι άνθρωποι θα σας σταυρώνουν ο Θεός θα σας ανασταίνει. Όσο οι άνθρωποι θα σας πληγώνουν ο Χριστός θα σας συντροφεύει, όσο οι άνθρωποι θα ματαιώνουν τα όνειρα σας, η Παναγία θα γίνεται η πλατυτέρα της καρδιάς σας, που μέσα στο πλάτεμα της αγκαλιά Της θα χωράμε όλοι, προδότες και προδομένοι…
π.Λίβυος Παπαδόπουλος

Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026

Πριν έρθεις εσύ (Me Before You)

Η ταινία Me Before You αφηγείται την ιστορία του Γουίλ, ενός νεαρού άνδρα που μένει τετραπληγικός μετά από ατύχημα, και της Λουίζας, της κοπέλας που αναλαμβάνει τη φροντίδα του και σταδιακά μεταμορφώνει την καθημερινότητά του. Πίσω από τη ρομαντική πλοκή, η ταινία θέτει έντονα βιοηθικά ερωτήματα γύρω από την αυτονομία, την ποιότητα ζωής, την αξιοπρέπεια και το δικαίωμα επιλογής του τέλους της ζωής. Η τελική απόφαση του Γουίλ να προχωρήσει σε υποβοηθούμενη ευθανασία λειτουργεί ως αφετηρία για ουσιαστικό προβληματισμό στο μάθημα των Θρησκευτικών της Γ’ Λυκείου, όπου εξετάζεται η ιερότητα της ανθρώπινης ζωής, η έννοια του προσώπου και η θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας απέναντι στην ευθανασία. Μέσα από τη συζήτηση της ταινίας, οι μαθητές καλούνται να συγκρίνουν την ατομική αυτοδιάθεση με τη θεολογική θεώρηση της ζωής ως δώρου Θεού και να διαμορφώσουν τεκμηριωμένη προσωπική άποψη.
Άνοιγμα / Download

Οι Άθικτοι

Η γαλλική ταινία The Intouchables (Οι Άθικτοι, 2011), σε σκηνοθεσία των Olivier Nakache και Eric Toledano, αφηγείται την αληθινή ιστορία μιας απρόσμενης φιλίας ανάμεσα σε έναν τετραπληγικό αριστοκράτη και τον νεαρό φροντιστή του από τα προάστια. Με πρωταγωνιστές τους Francois Cluzet και Omar Sy, η ταινία συνδυάζει χιούμορ και συγκίνηση, αναδεικνύοντας ζητήματα όπως η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η ποιότητα ζωής, η δύναμη της σχέσης και το νόημα της ύπαρξης μέσα στον πόνο. Χωρίς να γίνεται διδακτική, θέτει βαθιά ερωτήματα που συνδέονται άμεσα με τη βιοηθική και τη συζήτηση γύρω από την ευθανασία, προσφέροντας ένα γόνιμο πεδίο προβληματισμού για τους μαθητές της Γ’ Λυκείου.

Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026

Δ.Ε.Άρνηση και υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής: Αυτοκτονία

 Η παρουσίαση της ενότητας (κάνε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο.

https://www.canva.com/design/DAHAMPF7sRs/DW-39uUj9aGZplRYyRws9w/view?utm_content=DAHAMPF7sRs&utm_campaign=designshare&utm_medium=link2&utm_source=uniquelinks&utlId=hdb240f5d8e

Δ.Ε.Άρνηση και υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής: Ευθανασία.

 

Ερωτήσεις Αφόρμησης (Mentimeter – αρχή μαθήματος)

(τύπος: word cloud / multiple choice / open)

  1. Τι σου έρχεται στο μυαλό όταν ακούς τη λέξη "ευθανασία";
    (Word cloud)

  2. Πιστεύεις ότι κάποιος έχει δικαίωμα να ζητήσει τον θάνατό του;

  • Ναι

  • Όχι

  • Δεν είμαι σίγουρος/η

  1. Τι είναι πιο σημαντικό: η ζωή ή η αποφυγή του πόνου;

  • Η ζωή

  • Η αποφυγή του πόνου

  • Και τα δύο εξίσου

  1. Η ευθανασία είναι πράξη αγάπης ή φόνος;
    (ανοιχτή ερώτηση)

  2. Ποιος πρέπει να αποφασίζει: ο ασθενής, οι γιατροί ή ο Θεός;



Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ '

Πριν 'έρθεις εσυ Η ταινία Me Before You αφηγείται την ιστορία του Γουίλ, ενός νεαρού άνδρα που μένει τετραπληγικός μετά από ατύχημα, και της Λουίζας, της κοπέλας που αναλαμβάνει τη φροντίδα του και σταδιακά μεταμορφώνει την καθημερινότητά του. Πίσω από τη ρομαντική πλοκή, η ταινία θέτει έντονα βιοηθικά ερωτήματα γύρω από την αυτονομία, την ποιότητα ζωής, την αξιοπρέπεια και το δικαίωμα επιλογής του τέλους της ζωής. Η τελική απόφαση του Γουίλ να προχωρήσει σε υποβοηθούμενη ευθανασία λειτουργεί ως αφετηρία για ουσιαστικό προβληματισμό στο μάθημα των Θρησκευτικών της Γ’ Λυκείου, όπου εξετάζεται η ιερότητα της ανθρώπινης ζωής, η έννοια του προσώπου και η θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας απέναντι στην ευθανασία. Μέσα από τη συζήτηση της ταινίας, οι μαθητές καλούνται να συγκρίνουν την ατομική αυτοδιάθεση με τη θεολογική θεώρηση της ζωής ως δώρου Θεού.
Άνοιγμα / Download